نمی دانم چقدر زمین برایت کوچک شده بود که راه آسمان را پیش گرفتی.

دلم برایت به اندازه دل گنجشک ها تنگ شده می دانم که خیلی وقت است

سراغت نیامدم اما تو هم بی معرفت شده ای چه چیز در آسمان انقدر سرگرمت

 کرده که حتی در رویاهایم یادی از من نمی کنی 3 آبان سالروز آسمانی شدنت

لحظه های جدا بودن از تو را به رخم می کشد.

کاش هنوز هم بودی.....

محله مان به یمن رفتن تو رو سپید شد

لباس اهل خانه را ولی سیاه کرده ای

                           اما توی ساحل عشق حتی نیست یه رد پامون

من و تو غرق سکوتیم مثل شب های زمستون

                           مثل مرداب پر حسرت که اسیره تو بیابون

دلتو بده به خورشید باید از غم ها نترسید

                          عاشق نور و یقین شو بگذر از شب های تردید

عاشقی پر از یقینه رسم عاشقی همینه

                            دستاتو بذار تو دستم تا بهار زنده بمونه

بذار تو ساحل عشق از ما هم ردی بمونه

                                میام می شینم بغل یه قبری

یهو دلم از همه چیز سیر می شه

                                 اشکام از این چشا سرازیر می شه

نه می تونم مرگتو باور کنم

                                 نه می تونم دوری تو از بر کنم

دست خودم نیست غم خزونه

                               می خوام که لااقل دلت بمونه

مونده ازت برام یه یادگاری

                                گریه و بغض غربت و بی قراری

گفته بودی می خوام برم ولی نه

                                نگفته بودی منو جا می ذاری

                  حالا عاشق کی هستی

                                    نمی گم دلت گرفته

می دونم که تنها نیستی

                  همدمت بودم یه روزی

                                   حالا با دیگری نشستی

نکنه عاشقش نباشی

                     اون که امروز تو باهاشی

بگو که دلم باهاته

                 هر جای دنیا که باشی

                               تو که احساسی نداری

می دونی دلم چه تنگه

                 کاش منم مثل تو بودم

                           قلبی که از جنس سنگه

        خیابان هارا قدم می زنم

              هوای مشهد سرد شدست

                   گاه وقتی میزند باران،

                                                  دل من تنگ است

همه می گویند:

       خب،دلت تنگ است

           که چه؟؟؟

                حال زمانه ی دلتنگیست

                                           همه دلتنگیم

 هیچکس شاد نیست

       اصلا شادی چیست؟

            در کجا می گذراند روزگار؟!

                              می خندم

                                خنده ام تلخ است

                                هیچکس نمی فهمد

                               هیچکس نمی داند

                               هیچکس با گلوی من نمی خواند

دل من تنگتر از دلتنگیست

دل من در پی شاخه گلیست

دل من....

سکوت را ترجیح می دهد

هیس.....

م.پژمان(بامداد)

                من سردم است ومی دانم که از تمامی اوهام سرخ یک شقایق وحشی

           جز چند قطره خون

                                          هیچ چیز بر جای نخواهد ماند

    آه من سردم است و انگار هیچ وقت گرم نخواهم شد...

مطمئن بودم یه جایی پیشه تو جاش گذاشته بودم دقیقا یادم بود که داده بودمش به تو بهت زنگ زدم گفتی بیا خونم رو بگرد شایدم پیداش کردی

بلند شدم لباس پوشیدم راه افتادم به طرف خونت راهی که یه عالمه واسم خاطره داشت در زدم اومدی دم در

نگاهت کردم مثل اون وقتا عاشقانه تو هم نگاهم کردی مثل اون وقتا واسه یه لحظه قلبم ریخت واسه یه لحظه تصمیم گرفتم برگردم تصمیم گرفتم بذارم قلبم پیشت بمونه

ولی تو منو بردی تو منو بردی به یه انباری چراغ رو روشن کردی و شروع کردی به بلند بلند خندیدن

و من اونجا مات و مبهوت جلوی در به اون همه قلبی که توی انباری روی هم تلنبار شده بود نگاه می کردم

                           *******************************************

سلام امروز تولد سها جونم هست آبجی سها تولدت مبارک انشاالله ۱۰۰۰ ساله بشی خیلی دوست دارم عزیزم 

شروع می شوم از پشت شیشه نم نم

هنوز گونه ام خیس نیست ـ می فهمم

هنوز نیست،ولی خیس می شود کم کم

همیشه منتظرت هستم وتو آمده ای

تو از چه سمت می آیی که من نمی فهمم

چقدر ساده گرفتیم دیدن هم را

چه بی مقدمه رفتیم تا ته این غم

کمی دوام بیاور که از همه سیرم

کمی دوام بیاور به خاطر من هم

چه حال و روز خرابی ـ کسی نمی فهمد

دلم گرفته به اندازه همه عالم

لبریزم

غروبی سرد وغمگینم

پاییزم

دلم، دل نییست

دریا نیست

مرداب است

که موجی هم سراغش را نمی گیرد

که نوری هم به رخسارش نمی تابد

نه شوق زیستن دارد

نه می میرد

توای دریامرا درخویش پنهان کن

به موجی

یا مرا امروز مهمان  کن

دلم، دل نیست

دریا نیست

مرداب است

مرا چون موج دریایی خروشان کن

توای همسایه درمن زندگی سازی

برایم مثل آغازی

یکی درگوش من انگار می گوید

گلی امروز در مرداب می روید

من از تنهایی اشباعم

لبریزم

غروبی سرد و غمگینم

پاییزم

چون تشنه اي خشكيده لب بر روي مردابم بيا

در حسرت ديدار تو شبها نمي خوابم بيا

گفتم كه بعد از مردنم آبي بريزي بر تنم

من مرده ام باور بكن بي تاب آن آبم بيا

اي از تــو به باغ هر گلــي را رنگي           هـر مرغي را ز شوق تـــو آهـنگي

بــا تــو ز انــدوه تــو رمـزي گـفـتــم            بر خاست صداي ناله از هر سنگي

دل تو سنگ شد و رفتی

                  دل من تنگ شد و موندم

                                        باورم نمی شه اما

آره بی تو زنده موندم

                  ساده ساده شکستم

                                     در به روی خنده بستم

تو اتاق خاطراتم

                تا ابد بی تو نشستم

                                 دل من تنهای تنها

گوشه ای پژمرده بی تو

                تو کجایی که ببینی

                               آرزوهام مرده بی تو

تو منو تنها گذاشتی

                   بی بهونه جا گذاشتی

                               توی این دنیای بی رحم

بی کس و تنها گذاشتی

سلام اومدم بگم که از چند وقته دیگه یعنی بعد از امتحانات یکی از دوستای گلم سها جون هم می خواد بیاد و با من تو این وب بنویسه از این به بعد پرکارتر می شیم تند تند آپ می کنیم تا اون موقع بای

چه خبره؟ تولد منه وای پس کو کادوهاش

نمی دونم باید خوشحال باشم یا ناراحت ما هم رفتیم تو جمع ۱۸ ساله ها میگن نوجوونی تموم میشه باشه خداحافظ نوجوونی می خواستم یه اپ خوب بذارم اما دیشب یه ضدحال بزرگ تق خورد تو سرم همه آرزوهام بر باد رفت ما که هیچی از این ۱۸ سال نفهمیدیم وای فیلم هندی شد بی خیل تولدو عشقه داداش علیرضا عزیزم مرسی از اس ام اس قشنگ وتلفنت مرسی که به یادم بودی ببخشید اگه اپ خوبی نبود راستی شاید این اپ آخر باشه واسه همون ضدحالی که گفتم

اینم موزیک حالا نوبت رقصه همه بیان وسط بعد کادو مرسی که همه اومدید

اینم از کیک به همه میرسه

خوب از اینجا دعوتتون میکنم به وب داداش علیرضای گلم که واسه تولدم اپ کرده مرسی داداشی همه برید ببینید آدرسشم که بلدید

www.jokeee.blogfa.com

با صد تا دریا پر عشق و اشتیاق و پولک

یه قلب عاشق با یه حس بی قرار و کوچک

فقط می خواد بهت بگه تولدت مبارک

امروز تولد بهترین داداشه دنیاست داداش علی رضا جونم

تولدت مبارک انشاالله تولد ۱۰۰۰ سالگیت عزیزم

هنوزم پر می زنه دل برای به تو رسیدن

اما چه فایده دیگه نمی تونم به تو برسم آخه تو خیلی از من دوری شایدم نزدیکی ولی من تو رو نمیبینم.دلم برات خیلی تنگ شده نمیدونم تو الان کجایی؟خوب معلومه فرشته ای مثل تو حتما الان تو بهشته.

نمیدونم خدا چرا ما رو اونجوری با هم آشنا کردبا این که می خواستیم دوست باشیم اما مثل بچه ها با هم لجبازی می کردیم.امتحان تاریخ اون سالو یادته چقدر گریه کردی یادته دو باره ازمون امتحان گرفتن چقد التماس کردیم که همه صفر شدن.

یادته می گفتی می خوای بری رشته ریاضی بعد اون همه اتفاق و لجبازی آخر سر سال بهد افتادیم تو یه کلاس تو یه نیمکت ولی چرا انقدر کوتاه چرا وقتی به من رسیدی خدا بردت تو آسمون شاید می خواست به من ثابت گنه تو چه فرشته ای بودی.

سهیلا جونم چرا دیگه نمیای تو خوابم من که هر وقت بتونم میام سر خاکت هنوز هم باورم نمیشه تو نیستی فکر میکنم خوابم اون شب که بهم خبر دادن آسمونی شدی تا صبح گریه کردم و خدا خدا کردم دروغ باشه اما وقتی رفتم مدرسه و دیدم به جای تو کنارم گل گذاشتن قلبم ریخت.خیلی سخت بود جای یه فرشته چند شاخه گل بذارن.

چه خاطرههایی با هم داشتیم باورم نمیشه تو فقط یه ماه پیشم بودی

اصلا باورم نمیشه اون سهیلا شاد در عرض چند روز سرطان خون از پا درش بیاره اون روز که بعد سه روز غیبت اومدی مدرسه خیلی خوشحال شدم اما فکر نمی کردم آخرین دیدار ما باشه میدونم الان با پدرت تو بهشت نشستی و ما رو میبینی.دلم برات یه ذره شده کاش منم می تونستم بیام پیشت.وقتی معلم ادبیات دسته گلت رو از پیشم ورداشت

و گفت جای سهیلا خالی نیست دلم می خواست خفش کنم و بگم پس این صندلی خالی ماله کیه؟سهیلا جونم امروز سه ساله که تو از پیشه ما رفتی ولی نه از خاطرههامون هنوز تو قلبمی خیلی خیلی زیاد دوست دارم.گاهی اوقات با خودم میگم خوش به حالت که از این زندگی

مسخره رفتی.راست میگن که خدا گل چینه تو واقا گل بودی.

مدتی بود که شیوا آپ نکرده بود.براش نگران بودم

امروز رفتم وبش دیدم آپ کرده خوشحال شدم اما وقتی خوندم یخ کردم

باورم نمی شد کسی که آپ کرده بود شیوا نبود نوشته بود شیوا رفته

برای همیشه.اون آسمونی شد و زمین رو وداع گفت

اصلا باورم نیشه که شیوا دیگه بین ما نیست.

از همتون می خوام برای شادی روحش دعا کنید

و وبش رو هم برید ببینید.

www.lahzehaynab.blogfa.com (دوری و دوستی)

واقعا متاسفم و باورم نمیشه این گلرو خدا چیده

برای شادی روحش فاتحه بخونید.

                                  فرزند مرا هیچ نیاموز به جز عشق   

                   *********************

دوست دارم وقتی میام نظرات در حال ترکیدن باشه . دوستون دارم بای

 مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج دور

در زمستانی غبار آلود و دور

تا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ای ز امروزها دیروزها

دیدگانم همچو دالان های تار

گونه هایم همچو مرمرهای سرد

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد ودرد     

خاک می خواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقان نیمه شب

گل به روی گور غمناکم نهند

بعد من ناگه به یک سو می روند

پرده های تیره دنیای من

چشم های ناشناسی می خزند

روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا می نهد

بعد من با یاد من بیگانه ای

در بر آیینه می ماند به جای

تار مویی نقش دستی شانه ای

حالتون چه طوره........واسه باباتون کادو چی خریدین!

عید همتون مبارک

بابایی دوست دارم روزت مبارکاینم برای تو

شماها عاشقید یا عاشق شکست خورده؟؟؟؟؟؟؟؟

امروز ازتون می خوام تا واسه دو تا عاشق دعا کنید. اول اینکه آقا مجنون ما مریضه می خوام دعا کنید شفا بگیره. دوم این که دعا کنید به هم برسن که این بستگی به اولی داره.دعا کنید مجنون زنده بمونه وگرنه لیلی هم می میره .

شماها عاشقید یا عاشق شکست خورده؟؟؟؟؟؟؟؟

امروز ازتون می خوام تا واسه دو تا عاشق دعا کنید. اول اینکه آقا مجنون ما مریضه می خوام دعا کنید شفا بگیره. دوم این که دعا کنید به هم برسن که این بستگی به اولی داره.دعا کنید مجنون زنده بمونه وگرنه لیلی هم می میره .

اگر خوندي تا تهش بخون!

باور كن اين نامه عاشقانه است:

علاقه و محبت شديدي كه در گذشته به تو ابراز مي كردم

دروغ بود افسانه بود و در حقيقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز شديدتر مي شد و هرچه بيشتر تو را مي شناسم

به دورويي تو بيشتر پي مي برم و

اين احساس در قلبم جاي مي گيرد كه بالاخره بايد

از هم جدا شويم و ديگر به هيچ وجه حاضر نيستم

روزي شريك زندگي تو باشم و اگر چه عمر دوستي ما كوتاه بود ولي من

در همين مدت كوتاه توانستم به طبيعت فرومايه و هوسهاي زشت تو پي ببرم و

اين را دانستم

اين لجاجت و تندخويي تو را بدبخت خواهد كرد

اگر دوستي ما از سر بگيرد تمام عمر

را با پشيماني خواهم گريست و حالا ديگر جدا از هم

خوشبخت خواهيم بود ,و حالا لازم است كه بگويم

اين موضوع را هيچ وقت فراموش مكن و مطمئن باش

اين نامه را سرسري نمي نويسم و چقدر ناراحت كننده است كه اگر

باز بخواهم در صدد دوستي تو باشم . بنابراين از تو مي خواهم

جواب نامه مرا ندهي چون نامه هاي تو سراسر

دروغ و تظاهربه

محبت بود و تصميم گرفته ام براي هميشه

تو را فراموش كنم چون به هيچ وجه نمي توانم

خودم را راضي كنم و دوستت داشته باشم .



يك بار ديگه نامه رو يك خط در ميون بخون

جالب بود نه؟؟؟؟؟؟؟؟

مرسی از داداش علیرضا که اجازه داد این نامه رو از وبلاگ قشنگش

www.jokeee.blogfa.com کپی کنم.

برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون

دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود

 گرچه آدم زنده بود

انقدر حوصلم سر رفته دارم دیونه می شم.اصلا نمی دونم چی بنویسم

یه خورده نظر بدید بخونم دلم وا شه.

ضربه ات کاری بود

 دل من سخت شکست

و تو چه زشت به من و سادگی ام خندیدی

به من و عشقی پاک

که پر از یاد تو بود

وبه یک قلب شکسته

 که خیالم می گفت

تا ابر مال تو بودم

تو برو... برو تا راحت تر

تکه های دل خود را آرام

سر هم بند زنم

                                  میان از مدرسه خونه کلاغا

                                                                 یاد حرفای اون روزت می افتم

که تا گفتی به جون و دل شنفتم

                                    عجب غافل بودم من

                                                             اسیر دل بودم من

                                                                                    اسیر دل نبودم

                                   اگر عاقل بودم من

یادت میاد به من گفتی چی کار کن

                                  گفتی از مدرسه امروز فرار کن

                                                                فرار کردم من اون روز زنگ آخر

نرفتم مدرسه تا سال دیگر

                           غروبا بر می گردن باز کلاغا

                                                                به یادم باز می آد اون کوچه باغا

         هنوز تو اون کوچه رو اون اقاقی

                                             دلی که کنده بودیم مونده باقی

دستان مرا می فشردی که مرو

وقتی که دلت را به کس دیگری بسپردی

کفشهای مرا جفت نمودی که برو